Zbliżenie będzie widoczne po zachodzie Słońca, gdy niebo nad zachodnim horyzontem zacznie się stopniowo ściemniać. Wenus będzie widoczna jako jasny punkt położony w pobliżu cienkiego sierpa Księżyca.
Tarcza naturalnego satelity Ziemi będzie oświetlona w około 15 procentach. Niewielka faza ułatwi dostrzeżenie szczegółów na granicy światła i cienia, choć niskie położenie nad horyzontem może pogarszać ostrość obrazu wskutek turbulencji atmosferycznych.
Odległość kątowa pomiędzy Księżycem i Wenus wyniesie około 3,5 stopnia. Odpowiada to mniej więcej siedmiu średnicom tarczy Księżyca widzianej z Ziemi.
Do której godziny obserwować zbliżenie
Obserwacje należy rozpocząć możliwie szybko po zachodzie Słońca. Księżyc i Wenus będą stopniowo obniżać się nad zachodnim widnokręgiem, a około godziny 22:30 schowają się za horyzontem.
Najlepsze warunki zapewni miejsce z odsłoniętym kierunkiem zachodnim. Budynki, drzewa i lokalne wzniesienia mogą skrócić czas widoczności zjawiska, ponieważ oba obiekty będą znajdować się nisko nad linią widnokręgu.
Do obserwacji nie będzie potrzebny teleskop. Koniunkcja Księżyca i Wenus będzie dobrze widoczna gołym okiem, a lornetka pozwoli wyraźniej zobaczyć sierp oraz światło popielate na nieoświetlonej części tarczy Księżyca.
Prosty kadr Księżyca i Wenus wykonany smartfonem
Dzisiejsze zbliżenie stwarza dobre warunki do wykonania podstawowych zdjęć nieba. Separacja wynosząca 3,5 stopnia pozwoli ująć oba obiekty nawet aparatem w smartfonie, bez stosowania dużego powiększenia.
Telefon lub aparat warto ustawić nieruchomo, najlepiej na statywie albo stabilnym podłożu. Krótki czas ekspozycji ograniczy prześwietlenie sierpa Księżyca, natomiast obniżenie czułości ISO zmniejszy ilość szumu na ciemniejącym niebie.
W szerszym kadrze można uwzględnić linię drzew, zabudowę lub odległy krajobraz. Fotografowanie należy rozpocząć przed godziną 22:00, ponieważ później Księżyc i Wenus będą już szybko zbliżały się do zachodniego horyzontu.
1234